کاش همه پول داشتند تا برای بچه هایشان معلم خصوصی بگیرند و بچه ها در خانه می ماندند!

کاش یک انقلاب فرهنگی دیگر رخ می داد تا خیابانها و اتوبوسها و مترو از دانشجو خالی میشد!

کاش اتوبوسها ساعتها به خاطر نبودن مسافر کافی در ایستگاهها می ایستادند!

کاش تاکسی ها همه دربست مسافر می بردند اما صفهای ایستگاه تاکسی تشکیل نمی شد!

کاش شهر ما هر روز آبی و صاف و آرام بود.آرام آرام...

آخه برای آدمهایی که حالشون خوب نیست بهترین چیز آرامش و تنهایی است...

به قول نمی دونم کدوم شاعر:

هیچ یاری به کم آزاری تنهایی نیست/ دلنشین تر مگر از کنج قفس جایی هست؟!

خداحافظ ای شعر شبهای روشن...

...در راه عشق مرحله قرب و بعد نیست ــــ می بینمت عیان و دعا می فرستمت

هر صبح و شام غافله ای از دعای خیر ــــ در صحبت شمال و صبا می فرستمت

ساقی بیا که هاتف غیبم به مژده گفت ــــ با درد صبر کن که دوا می فرستمت

ای غایب از نظر که شدی همنشین دل ــــ می گویمت دعا و ثنا می فرستمت...

همین کاری که تمام آدمهای خوب دنیا کرده اند تا ابلیس و ابلیسان جهانی (که آنقدر خون خورده اند  که روی ابلیس را هم سفید کرده اند) در کشتار و قتل و غارت پیروز و فاتح شوند.

کاش جوانمردان و نیکمردان جهان کاری کنند. کاش از خواب زمستانی برخیزند.در این میان ما چه کنیم؟! آیا نُچ نُچ های کشدار و آه کشیدن های جانسوز برای مردم غزه آب و نان می شود؟!

به آقایان برنخورد اما از صمیم قلب می پرسم : آن همه نیروی استشهادی که با سرو صدا و داد و فریاد در بوق و کرنا کردید را برای چه موقع فلسطین و غزه نگه داشته اید؟؟!آن هنگام که  غزه تمام شد و فلسطین خاکستر؟؟! یا آن هنگام که در آنجا جز پیرمردان غبارگرفته و پیرزنان کمرشکسته دیگر کسی و جوانی و اهل نبردی باقی نماند؟!  

بیایید باور کنیم که دیگر راه قدس از کربلا نمی گذرد .راه کربلاست که از قدس می گذرد...