عاقبت یک روز مغرب محو مشرق می شود

عاقبت غربی ترین دل نیز عاشق می شود

شرط می بندم زمانی که نه زود است و نه دیر

مهربانی حاکم کل مناطق می شود...

ولی من هیچ گاه این جمله باورنکردم چون معتقدم خداوند عادل و علیم از عدالت و مشیتش به دور است که چنین مال و مکنتی را به کسی بدهد و دیگر بندگانش را بی نصیب رها کند.(البته مگر در بعضی موارد خاص که مثلا در قرآن فرموده:از باب مهلت دادن به عده ای از بندگان ناصالح و یا امتحان و آزمایش) پس به این نتیجه می رسیدم که قطعا این اموال از راههایی شبهه ناک و ناسالم کسب شده است و دلم برای صاحبانش می سوخت...

و دیروز وقتی اولین شماره دو هفته نامه(البته ان شاءالله دوهفته نامه!) گزارش جامعه را  روی میز کار گروهمان دیدم ناخوداگاه با خود گفتم:

هذا من فضل ربی

امیدوارم از این فرصت و نعمتی که پروردگار در اختیارمان قرار داده بتوانیم به صواب و نزدیک به رضایتش استفاده کنیم و همینطور که تا حالا وامدار و مدیون کسی نبوده ایم،تا     آخر همینطور باقی بمانیم.

و ما در آن روزها چقدر به یاد انقلاب و امام بودیم...

راستی،هنوز هم دانش آموزان و معلم و مدیرها به فکر تزیین کلاس برای سالگرد        پیروزی انقلاب   هستند؟ آیا هنوز بازار فروش فانوسها و کاغذرنگی ها داغ هست؟    

اگرچه نهضت حسینی و قیام خونین عاشورا تاثیر خود را در بعد جهانی گذاشته است اما متاسفانه در کشورمان چنین نیست...

*************

در یکی از شبهای محرم سوار تاکسی بودم که مکالمه بلند و بی محابای پسری توجهم را جلب کرد.داشت برای فردا شب با دختری برای دیدار در کنار دسته سینه زنی قرار می گذاشت!

*************

در یکی از خیابانها، بنری را دیدم که عکسی از یک دسته سینه زنی داشت و زیرش نوشته بود:نگاه به نامحرم تیری است زهرآلود از سوی شیطان و من عصر آن روز دسته ای را   دیدم که چشمان سینه زنانش  را تیرهای شیطان آکنده بود...

*************

افسوس و صد افسوس که:

عزاداری در میان ما به یک « سنت اجتماعی» مبدل شده است. سنتی چون دیگر سنتهای  رایج که در هر شهر و دیار و هرساله تکرار می شود و در این میان آنچه مورد غفلت    همگان بالاخص قشر هیاتی و سینه زن واقع شده،فلسفه این قیام است که ساعتها و روزها برایش اشک میریزند و عزاداری میکنند.متاسفانه فلسفه قیام امام حسین را نیز چون وقایع کشتار مردم فلسطین و عراق آنقدر زیاد و بد تکرار کرده اند که برایمان عادی شده و به فراموشی سپرده شده است.

*************

و در این میانه غفلت و شور بدون شعور،عده ای، نمی دانم متدین یا دین مسلک، مذهبی یا  غیرمذهبی، سکولار یا لیبرال،هیاتی یا غیرهیاتی،اما هوشمند و کلان نگر، با اباحی گری و مغلطه وسخنان دکتر سروش گونه بر آن عده ای که عزاداران حسینی!( که شامل جمع زیادی از دختران بی عفت و پسران لاابالی است) را حداکثر در نوشته ها و سخنانشان عتاب کرده و توبیخ می کنند،می تازند و با اتهاماتی چون وارد شدن در حیطه مقدسات و اعتقادات جوانان، خشکه مذهبی و انحصارطلبی های متعصبانه و...معترضین به چنین روندی در عزاداری های ماه محرم را متهم می کنند  که شما می خواهید جوانان را فوج فوج! از دین    خدا خارج کنید.اما به راستی هدف از قیام عاشورا و اقدامات امام حسین(علیه السلام) این    بوده است؟! آیا حضرت زینب(سلام الله) پیام واقعه عاشورا را چنین برای ما بیان فرمودند؟! آیا جز این است که امام، برای پاسداری و صیانت از دین خدا در برابر انحرافات و اصلاح    دین جدشان قیام کردند؟!آیا به راستی این کارناوالهای عزاداری!هیاتهای کوچک و بزرگ   بی محتوای بی تاثیر،نذری های چشم و هم چشمی و...مورد رضای امام حسین و خداوندش هست؟ 

و من در این مجال، اینگونه آسیبهای پنهان را هشدار می دهم، آسیبهایی که با چراغ خاموش می آیند  تا مراسم عزاداریهایی را که تاریخ گواهی می دهد سرمنشا اتفاقات و انقلاباتی عظیم بوده است را به جلسات و هیاتهایی بی اثر و پر از فسق و انحراف تبدیل کند.

پس اگر بناست که عزاداریهای ما به نیت امام حسین اما برخلاف مشی و هدف و قیام او باشد همان بهتر که بساط این عزاداریها برچیده شده وعطای ثمرات معنوی و جهانی آن را به لقایش ببخشیم...